Tagarchief: Hoe schrijf je een roman deel 3.

Mijmering op zondag: hoe schrijf je een roman? Deel 3. De AKO literatuurprijs.

Mijmering op zondag: hoe schrijf je een roman? Deel 3. De AKO literatuurprijs.

Eindelijk heb ik het aangedurfd om mijn manuscript (mijn kindje) aan mijn proeflezers voor te leggen. De deadline is een maand later, namelijk 9 november. In spanning tel ik de weken af. Druppelsgewijs komen de reacties binnen. ‘Jij bent een geboren verteller en weet de lezer helemaal mee te nemen in het verhaal. Ook ben je origineel en grappig. De beschrijving van het wijkcentrum, de zwempartij in de Rode Zee, de executie en nog wat andere passages zijn echt fantastisch. Complimenten daarvoor.’

Ik word warm van binnen. Echter de schrik slaat om mijn hart als ik de feedback die volgt tot me door laat dringen: ‘Een valkuil voor vertellers is teveel details…’ Hoe ga ik hiermee aan de slag? Het is de hoogste tijd om dit te checken bij de schrijvers die er op dit moment echt toe doen: de zes genomineerden van de AKO literatuurprijs 2014.

Op donderdag 13 november om 19.15 uur sta ik als een van de eersten bij de ingang van de Koninklijke Schouwburg in Den Haag. Ik kan er niet om heen: grote posters met sprekende titels ‘Stikvallei, Oorlog en terpentijn, Voor jou, Zeer helder licht, De bijbel voor ongelovigen, Gelukkige slaven’. In de hal kijk ik met een schuin oog naar de keurig in waaiervorm gestapelde boeken. Zou ooit mijn boek hier tussen in liggen? Statig loop ik de grote zaal in en laat me neerzakken op een van de rode stoelen op de achterste rij. De spot gaat aan op het podium. Ademloos luister ik de beweegredenen van de schrijvers van de genomineerde boeken. Na afloop ren ik het podium op om met mijn favoriete schrijver Frank Westerman te sparren. Hij eindigt met: ‘Ik ben een verhalenverteller.’ De herkenning resoneert tot in mijn tenen. Voor mij is hij de winnaar.

Als ik thuis kom ik lees ik alle reacties van mijn proeflezers nog eens door. Mijn blik blijft hangen op de laatste feedback: ‘Hopelijk ben je niet al te veel geschrokken, is ook niet nodig want je hebt een goed boek geschreven.’ Mijn mond zet zich om tot een dikke glimlach en langzaam droom ik weg: mijn boek zou zomaar de volgende genomineerde kunnen zijn…

Desiree Janssen,
16 november 2014

Advertenties